خوراکی‌ها تورم نقطه‌ای را پشت سر گذاشت؛ در ماه پایانی تابستان 1405 تورم نقطه‌به‌نقطه خوراکی‌ها، آشامیدنی‌ها و دخانیات به ۱۲۱.۸ درصد و تورم سالانه این گروه به ۱۰۸.۸ درصد رسیده است.

به گزارش صنعت‌صنف، تازه‌ترین گزارش مرکز آمار ایران از شاخص قیمت مصرف‌کننده در شهریور ۱۴۰۵ نشان می‌دهد تورم سالانه کل کشور در شهریور به ۷۳.۶ درصد رسیده که در این بین رشد قیمت سالانه خوراکی‌ها، آشامیدنی‌ها و دخانیات ۱۰۸.۸ درصد بوده است.

گزارش مرکز آمار از شاخص قیمت مصرف‌کننده در شهریور ۱۴۰۵ گویای آن است که خوراکی‌ها سهم بسیار بیشتری از سبد هزینه خانوارهای کم‌هزینه دارند به طوری که ضریب اهمیت خوراکی‌ها، آشامیدنی‌ها و دخانیات برای دهک اول ۴۲.۴ درصد و برای دهک دوم ۴۲.۳ درصد است، در حالی که این سهم برای دهک دهم به ۲۱.۶ درصد کاهش می‌یابد.

بر اساس این گزارش شاخص کل قیمت در شهریور ۱۴۰۵ به ۷۲۹.۸ رسید که نسبت به مرداد ۴.۲ درصد افزایش داشته است.

تورم نقطه‌به‌نقطه نیز ۸۹.۸ درصد و تورم سالانه ۷۳.۶ درصد ثبت شده است به این معنا که خانوارهای کشور به طور متوسط برای خرید سبد مشابهی از کالاها و خدمات نسبت به شهریور سال گذشته، ۸۹.۸ درصد بیشتر هزینه کرده‌اند. تورم نقطه‌به‌نقطه نیز نسبت به مرداد ۰.۸ واحد درصد افزایش یافته است.

در همین ماه، تورم ماهانه خوراکی‌ها، آشامیدنی‌ها و دخانیات ۲.۳ درصد و تورم ماهانه کالاهای غیرخوراکی و خدمات ۵.۷ درصد بوده است. بنابراین در مقیاس ماهانه، گروه غیرخوراکی و خدمات افزایش قیمت بیشتری را تجربه کرده، اما در مقیاس سالانه، خوراکی‌ها همچنان فاصله قابل توجهی با تورم کل دارند.

در واقع، اگر اثر اجاره را از شاخص کنار بگذاریم، تورم سالانه شاخص کل به ۹۲.۶ درصد می‌رسد. همچنین تورم سالانه کالاها ۱۰۰.۷ درصد ثبت شده، در حالی که تورم سالانه اجاره ۳۲.۲ درصد بوده است. این تفاوت نشان می‌دهد سرعت افزایش قیمت کالاهای مصرفی در این دوره بسیار بالاتر از اجاره‌بها بوده است.

مهم‌ترین نکته گزارش شهریور، فاصله میان تورم خوراکی‌ها و تورم کل است. تورم نقطه‌به‌نقطه خوراکی‌ها، آشامیدنی‌ها و دخانیات به ۱۲۱.۸ درصد و تورم سالانه این گروه به ۱۰۸.۸ درصد رسیده است. در مقابل، تورم نقطه‌به‌نقطه کالاهای غیرخوراکی و خدمات ۷۱.۹ درصد و تورم سالانه آنها ۵۵.۳ درصد بوده است.

در میان گروه‌های اصلی خوراکی، برخی اقلام رشدهای بسیار بالاتری را ثبت کرده‌اند. تورم سالانه روغن‌ها و چربی‌ها ۱۹۶.۶ درصد، گوشت قرمز و سفید و فرآورده‌های آنها ۱۱۵.۲ درصد، شیر، پنیر و تخم‌مرغ ۱۱۸.۷ درصد و نان و غلات ۱۲۱.۸ درصد گزارش شده است. در مقابل، تورم سالانه سبزیجات و حبوبات ۶۶.۲ درصد بوده است.

این ارقام از یک جهت اهمیت دارند؛ خوراکی‌ها از جمله هزینه‌هایی هستند که خانوار نمی‌تواند به طور کامل آنها را از سبد مصرف حذف کند. بنابراین افزایش قیمت در این بخش، به‌ویژه برای خانوارهایی که سهم بیشتری از هزینه خود را صرف خوراک می‌کنند، می‌تواند فشار بیشتری بر بودجه ایجاد کند؛ این بخش دوم، استنباطی از ترکیب وزن خوراکی‌ها در سبد دهک‌ها و نرخ تورم ثبت‌شده است.

یکی از مهم‌ترین یافته‌های گزارش شهریور، تفاوت نرخ تورم میان دهک‌های هزینه‌ای است. تورم سالانه کل کشور ۷۳.۶ درصد بوده، اما این نرخ از ۷۱.۳ درصد در دهک دهم تا ۸۲.۴ درصد در دهک دوم تغییر کرده است در نتیجه فاصله تورمی دهک‌ها به ۱۱.۱ واحد درصد رسیده است.

در این میان، دهک‌های پایین‌تر به دلیل ساختار متفاوت سبد مصرف، سهم بیشتری از خوراکی‌ها دارند. سهم خوراکی‌ها، آشامیدنی‌ها و دخانیات در سبد دهک اول ۴۲.۳۶ درصد و در دهک دوم ۴۲.۲۹ درصد است، در حالی که این سهم در دهک نهم ۲۸.۴ درصد و در دهک دهم ۲۱.۵۵ درصد است.

بنابراین، یکسان بودن قیمت‌های بازار به معنای یکسان بودن فشار تورمی بر خانوارها نیست. وقتی گروهی از خانوارها بخش بزرگ‌تری از بودجه خود را صرف کالاهایی می‌کنند که تورم آنها بالاتر از شاخص کل است، افزایش قیمت‌ها اثر بزرگ‌تری بر هزینه زندگی آنها خواهد داشت.

گزارش مرکز آمار همچنین نشان می‌دهد تورم در مناطق روستایی در شهریور بالاتر از مناطق شهری بوده است. تورم سالانه خانوارهای روستایی به ۸۸ درصد رسید، در حالی که این نرخ برای خانوارهای شهری ۷۱.۱ درصد بود. تورم نقطه‌به‌نقطه نیز در مناطق روستایی ۱۰۸.۹ درصد و در مناطق شهری ۸۶.۵ درصد ثبت شد.

در تورم ماهانه نیز خانوارهای روستایی افزایش ۴.۵ درصدی را تجربه کردند، در حالی که این نرخ برای خانوارهای شهری ۴.۲ درصد بود. در گروه کالاهای غیرخوراکی و خدمات، تورم ماهانه روستایی ۶.۸ درصد در برابر ۵.۵ درصد شهری گزارش شده است.

این اختلاف را می‌توان یکی از وجوه مهم تورم شهریور دانست چراکه نشان می‌دهد فشار افزایش قیمت تنها یک مسئله مربوط به کل کشور یا مناطق شهری نیست و در مناطق روستایی با شدت بیشتری در شاخص‌های رسمی منعکس شده است.

گزارش متوسط قیمت اقلام خوراکی منتخب، جزئیات بیشتری از تغییرات بازار مواد غذایی ارائه می‌دهد. بر اساس این گزارش، در شهریور نسبت به مرداد، هویج فرنگی با ۳۱.۹ درصد بیشترین افزایش قیمت در میان اقلام مورد بررسی را داشته است. پس از آن پرتقال با ۱۹.۱ درصد، پیاز با ۱۴.۳ درصد، ماهی قزل‌آلا با ۱۳.۹ درصد و بادمجان با ۱۳.۳ درصد قرار دارند.

در مقابل، قیمت هندوانه ۱۱.۱ درصد، سیب ۸.۵ درصد، مرغ ۸.۴ درصد و هلو ۷.۴ درصد نسبت به ماه قبل کاهش داشته است. بنابراین بازار خوراکی‌ها در شهریور یکدست نبوده و در کنار افزایش‌های شدید برخی اقلام، تعدادی از محصولات نیز کاهش قیمت ماهانه را تجربه کرده‌اند.

افزایش قیمت 40 قلم خوراکی بالاتر از توم نقطه به نقطه

بنابر اعلام ایسنا، از ۵۳ قلم خوراکی منتخب بررسی‌شده در مناطق شهری بالغ بر 40 قلم افزایش قیمت سالانه‌ای بالاتر از تورم نقطه‌به‌نقطه شهری یعنی ۸۶.۵ درصد داشته‌اند.

در میان این اقلام، روغن نباتی جامد ۳۷۱.۱ درصد، روغن مایع ۳۴۲.۲ درصد، هویج فرنگی ۲۸۸.۴ درصد، تخم‌مرغ ۲۶۴.۲ درصد، سس مایونز ۲۵۳.۳ درصد و برنج خارجی درجه یک ۲۰۹.۲ درصد نسبت به شهریور سال قبل افزایش قیمت داشته‌اند.

این ارقام نشان می‌دهد تورم خوراکی‌ها فقط حاصل افزایش قیمت یک یا دو قلم خاص نیست و دامنه قابل توجهی از کالاهای موجود در سبد غذایی خانوار را دربر گرفته است.

دوره زمانی قیمت اقلام خوراکی نیز نشان می‌دهد روند افزایش قیمت بسیاری از کالاها در طول ماه‌های گذشته تداوم داشته است. به عنوان نمونه متوسط قیمت هر کیلوگرم برنج ایرانی درجه یک از حدود 316 هزار تومان در مهر ۱۴۰۴ به حدود 528 هزار تومان در شهریور ۱۴۰۵ رسیده است.

متوسط قیمت هر کیلوگرم گوشت گاو یا گوساله نیز از حدود 813 هزار تومان در مهر ۱۴۰۴ به یک میلیون و 776 هزار تومان در شهریور ۱۴۰۵ افزایش یافته است.

در گروه لبنیات نیز متوسط قیمت یک لیتر شیر پاستوریزه از حدود 56 هزار تومان در مهر ۱۴۰۴ به حدود 135 هزار تومان در شهریور ۱۴۰۵ رسیده و متوسط قیمت یک کیلوگرم ماست پاستوریزه از حدود 82 هزار تومان به حدود 181 هزار تومان افزایش یافته است.

البته این ارقام، همان‌گونه که مرکز آمار در گزارش خود تأکید کرده، «متوسط قیمت پرداخت‌شده برای محصولی با کیفیت ثابت» نیستند چراکه قیمت‌های مورد استفاده، طیفی از یک محصول با کیفیت‌های متفاوت را شامل می‌شوند. بنابراین این ارقام باید به عنوان متوسط قیمت‌های مشاهده‌شده در چارچوب طرح شاخص قیمت مصرف‌کننده تفسیر شوند.

مجموع دو گزارش مرکز آمار یک نکته مهم را برجسته می‌کند: برای تحلیل وضعیت معیشت خانوار نمی‌توان تنها به یک عدد برای تورم کل اکتفا کرد. تورم سالانه ۷۳.۶ درصد در کنار تورم ۱۰۸.۸ درصدی خوراکی‌ها قرار گرفته است. از سوی دیگر، دهک‌های پایین‌تر سهم بیشتری از هزینه خود را به خوراک اختصاص می‌دهند و در شهریور نرخ تورم سالانه آنها بالاتر از دهک‌های پردرآمدتر بوده است. همزمان، تورم مناطق روستایی نیز از مناطق شهری بالاتر ثبت شده است.

از این منظر، مسئله فقط «افزایش سطح عمومی قیمت‌ها» نیست بلکه تفاوت در ترکیب سبد مصرف خانوارها باعث می‌شود یک نرخ تورم واحد، تجربه واقعی همه خانوارها را به یک شکل نشان ندهد.

گزارش‌های شهریور مرکز آمار نشان می‌دهد خانوارهایی که وابستگی بیشتری به هزینه‌های خوراکی دارند، در معرض افزایش قیمت گروهی قرار گرفته‌اند که تورم آن به‌مراتب بالاتر از شاخص کل بوده است.